เอสเพรสโซ่หวานน้อย

My Boss  บ่น บ้างไรก็อาไรบ้าง ....(ตกลงแล้วมันอะไร มันอารายย )

อัดงานเต็มที่ งานราษฎร์ งานหลวง ขี้เยี่ยวแทบราด

คำถามแทงใจ “ เหนื่อยไหมจ๊ะ..คนดี ”(เสียงแบบหวานมากๆ) ...(ยังจะมาถามกูอีก)

 เหนื่อย ....ค่ะ

แล้วไง ก็ก้มหน้าทำ ......ต่อไป   

นักออกแบบกิ๊กก๊อก เงินเดือนกระจิบ กระจ้อยอย่างเรา

ปลายเดือน เดินตัวปลิว เพราะกระเป๋าไม่มีตังค์

เป็นเรื่องธรรมดา เมื่อเราต้องหาเช้ากินค่ำ

ใครว่านักออกแบบทำงานเท่  โก้จัง

มีบางมุมอยากเล่าให้ฟัง.....ชีวิตรุงรังของ ฅนทำงาน

ภาคบ่น..

งานออกแบบจะให้ดีต้องมีอารมณ์ร่วม  หาข้อมูล เตรียมรูป เตรียมข้อความ

อะไรมากมายจิปาถะ กว่าจะเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ หรืองานออกแบบอื่นๆ

และงานออกแบบไม่ใช่ผัดมาม่า จะได้ ควิก 3 นาทีเสร็จนะ เด่อ

เค้าบอกกันว่า

คนที่มีงานเยอะ เพราะเป็นคนเก่ง (แต่เราไม่ได้เก่งขนาดน้านน)  เค้าจึงมอบหมายให้เราเสียมากกว่า

บอสยังบอกอีกว่าเพราะชั้นรักแกไง เลยไว้ใจ (เพราะเราไม่บ่นไม่ทำตึงใส่บอสมากกว่า)

แต่หนูอยากบอกพี่ว่า

“ความรักของบอสแบบนี้มันทำให้หนูเหนื่อย ” 

ปล. เพื่อนที่ทำงาน งานเยอะเหมือนกัน  แต่มั่นใจ ไม่มีใคร เยอะเท่ากรู........ มาบ่นแค่นี้ค่ะ ยังไงก็สู้ๆ ต่อไป

กลับมาบ้านมาเติมไฟ ด้วยการเข้าexteen อิอิ